Experimenteren is prima, maar soms moet je iets niet willen proberen. Een krant die ontworpen is als broadsheet of tabloid op het schermpje van een e-reader of iPhone proberen te proppen bijvoorbeeld.Aanvankelijk werd ik enthousiast van de nieuwe iPhone apps van de Volkskrant en het NRC. Na betaling van 79 cent voor de app, kun je de laatste editie van de krant, de papieren krant, lezen. Iedere volgende dag kun je via een in-app purchase van 79 cent de nieuwste editie kopen. Per krantenpagina zijn de artikelen als afzonderlijke teksten leesbaar. Een ideale manier dus om mobiel de krant los te kopen en te lezen. Maar waarom zou je dat willen?
- Je zit niet vast aan een abonnement
- De krant is nooit uitverkocht
- De iPhone krant is goedkoop
- Ideaal formaat om onderweg te lezen
En de krantenmakers krijgen de mogelijkheid om te experimenteren met een nieuw verdienmodel. Maar de lezer krijgt per definitie oud nieuws. En de verpakking van de content is niet afgestemd op de publicatievorm.
Daar hebben de PCM-krantenmakers over nagedacht: de laatste berichten van de website kun je ook opvragen. Maar dan krijg je een webpagina te zien van de website die ontworpen is voor een computer met een groot scherm. Waarom hebben de app-bouwers de actuele nieuwspagina’s niet geïntegreerd in de applicatie? Het lijkt wel alsof men bewust de papieren krantenwereld scheidt van de online wereld.
Dagblad The Guardian pakt het anders aan; in de iPhone-applicatie herken je de papieren krant niet terug. Maar deze nieuwsmakers en -brengers benutten de functionaliteit van een altijd online apparaat als de iPhone ook veel beter. Voorbeelden daarvan zijn:- secties als Top Stories, meest gelezen in de afgelopen 24 uur en Trending Stories
- het markereren van favoriete artikelen met een bookmark
- integratie van audio-materiaal (podcasts)
- foto-galleries
- het nieuws is verdeeld in secties en sub-secties
- je stelt zelf je eigen ‘voorpagina’ samen uit de beschikbare secties
- via trefwoorden bij artikelen vind je andere artikelen met dezelfde trefwoorden
- je kunt artikelen downloaden om off-line te lezen (bijvoorbeeld in het vliegtuig)
- je kunt links naar artikelen versturen per e-mail of Facebook
- auteurs hebben een eigen pagina met een overzicht van geschreven artikelen
- de vormgeving van de app is fraai en de app gebruikt fraaie userinterface oplossingen; de app levert een goede ‘experience’ op
- De app van The Guardian kost 4 euro (duur volgens iPhone-begrippen
, maar de nieuwsupdates daarna zijn gratis.
Nu is het vrij gemakkelijk om aan de zijlijn te vertellen hoe het moet; mijn intentie is om aan te geven hoe het ook kan. Het is prima om te experimenteren met iPhone-apps, met nieuwe verdienmodellen (‘online losse verkoop’), maar waarom zo vasthouden aan de publicatievorm krant? De kranten zijn immers sterke merken, merken met verschillende publicatievormen. Het is aan de consument of lezer om te bepalen welke publicatievormen hij prefereert en op welk tijdstip.
Dit artikel verscheen eerder op HetNieuweUitgeven.nl.
{ 11 comments… read them below or add one }
RT @roelants op RethinkingMedia: Kranten moeten het papier loslaten http://bit.ly/6tfTvZ
Wat zijn de meeste “kranten” tegenwoordig nog ? Zij het werkelijk nieuwsmedia of slechts door advertenties aangedreven vehikels voor een selectie van zogenaamd actuele berichten en meningen ?
Redacteurs en uitgeverijen moeten elkaars relatie opnieuw uitvinden, waarbij uitgeverijen een totaal nieuw business-model mogen bedenken en redacteurs moeten concurreren met nieuwe online partijen. O ja, en het nieuws laat zich helaas niet meer dicteren door deadlines. Dat laatste lijkt rustgevend maar is juist een HEL !
@Ferdinand De app van The Guardian is inderdaad erg goed doordacht. Sowieso is The Guardian een lichtend voorbeeld voor alles wat met digitaal uitgeven te maken heeft, zoals maar weer eens bleek uit het top-verhaal van Chris Thopre op 10 december jl. (check de video op http://www.rethinkingmedia.nl/videos/)
Fout: Kranten moeten out-of-the-box naar zichzelf kijken. RT @remcojanssen: "Kranten moeten het papier loslaten" http://bit.ly/6x5Rns
Wat een gezeik allemaal over al die apps op je iPhone. Wie wil er nu de krant lezen op zijn telefoon? Dat gaat toch helemaal nergens over.
Ik wordt zo moe van al die mensen die net doen of drukwerk ouderwets is en zo snel mogelijk moet worden afgeschaft. Jullie zullen het nog gaan missen als je zometeen alleen nog maar met een apparaatje nieuws tot je kunt nemen.
Op o,m. je iPhone lees je alleen het heel korte nieuws, maar als Apple’s iPad/iSlat er is, en alle concurrenten met me-too’s zijn gekomen, is het een héél ander verhaal. Dan lees je daarop met gemak en plezier ook tijdschriften, kranten, en (studie)boeken. Remember Sports Illustrated-experiment in VS? Met bewegende beelden en geluid, leuk!
Ik ben tevreden met een papieren krant, waarbij je in één keer de pagina kunt scannen op interessante artikelen. Maar ook de EPUB-versie van de NRC vind ik erg prettig om op mijn Sony reader te lezen. De schermpjes van de iPhone of van mijn Android-foon, vind ik te klein om er veel tekst achter elkaar op te lezen.
En op mijn beeldscherm lees ik prettig in de New York Times, met hun AIR-reader 2.0. De EPUB-versie van de NRC krijg ik gewoon bij mijn abonnement, de NYT daar betaal ik een paar dollar per week voor. Alledrie de modellen kunnen naast elkaar bestaan, wat mij betreft.
Voor alle duidelijkheid: ik beweer niet dat kranten uitsluitend digitaal moeten gaan, integendeel zelfs. Ik houd van de papieren krant en denk dat er ook zeker een markt voor is en blijft. Maar als je een iPhone app ontwerpt, moet je uitgangspunt niet papier zijn, maar content. Die content heeft verschillende publicatievormen zoals een website, een iPhone app én papier.
Het zijn geen kranten, naar uitgevers :-\
En op die papieren krant, staat het product gedrukt.
En dat product kan via andere distributie kanalen de klant bereiken. Ik vind het wel opmerkelijk dat de “drager” (de krant) genoemd wordt als ‘bedrijf’.
Iedereen kan apps lanceren of zelf samenstellen op basis van RSS feeds voor iPhones en/of Android.
En dat kan gratis!
Zou het mogelijk zijn om op de iSlate van Apple een WAV te installeren die telkens als je een pagina doorbladert het knisperen van papier laat horen?
Of een iPhone die naar inkt ruikt.
Zelf werk ik aan een app die op een gegeven moment aan de eigenaar van de iPhone laat weten dat hij ver voorbij uFool moment is gegaan en dat het wellicht tijd wordt voor uGet aLife.
Sennema merkt op dat hij in de iPhone-versie The Guardian niet herkent en noemt dat positief. Naar mijn smaak is het dat juist niet. Uitgeverijen willen herkenbare producten op de markt brengen, onderscheidend zijn. Logisch, want waar halen ze anders hun revenuen vandaan.
Het is domweg een beetje vroeg voor deze discussie op deze manier. De smartphone is er nog niet zo lang en de Kindles en nu de iPad al helemaal niet. Veel zinvoller zou zijn om te bedenken hoe het wél winstgevend zou kunnen en tegelijkertijd handig en aantrekkelijk. Dat er veel gedigitaliseerd zal gaan worden is duidelijk, maar nu nog een werkend businessmodel uitvinden.
Overigens lees ik de krant graag van papier, maar heb er ook geen moeite mee die op het scherm van mijn 24″ iMac te bekijken. Dat doe ik bij De Volkskrant al zolang als die abonnementsvorm bestaat. Doordeweeks op het scherm en zaterdags van papier (en eventueel ook nog op het scherm, want digitaal archiveren is een stuk praktischer dan overal papieren knipsels te moeten bewaren!).