Rustig blijven ademhalen

by Paul Teixeira on 20/07/2009 · 49 comments

kleitablet

Ok. Zal ik in mijn eerste blog hier maar in één klap eerlijk zijn? Ik ben – tot mijn niet geringe schrik – een oude zeur geworden. Na ruim 26 jaar in de media te hebben gewerkt, lijd ik aan het syndroom ‘Ja, en wat is daar nou zo verschrikkelijk bijzonder aan’?

Het overkomt mij steeds vaker. Tijdens een ingelaste ontmoeting met een ‘goeroe’ op het gebied van social networking bijvoorbeeld. Iemand die een uitgeverij moet adviseren hoe het bedrijf met zijn online activiteiten eindelijk meer geld kan verdienen dan wat er via de papieren media wordt binnengehaald. Het verhaal van de goeroe in kwestie komt neer op de stelling dat alles draait om het scheppen van een ‘gemeenschapsgevoel’ onder mensen die op de één of andere manier denken dat zij aansluiting met elkaar en met jouw medium vinden. Volgens mijn retro-mening draait het hele bladenmaken daar al een redelijk aantal jaren om.

Je definieert een doelgroep en vervolgens maak je daar een uiting voor die aan de specifieke informatiebehoeften en het inherente samenhorigheidsgevoel voldoet. Het beoogde clubgevoel bevorder je onder andere door het organiseren van bijeenkomsten en het laten participeren van de doelgroep in de diverse vormen van het mediamerk. Dus wat is er nou zo verschrikkelijk bijzonder aan?

Gratis?

Een ogenschijnlijk verschil met de oude print-situatie is de weerzin van online mediaconsumenten om te betalen voor de redactionele inhoud die zij afnemen. Wat is daar nou zo verschrikkelijk bijzonder aan? Ik heb al diverse malen media mogen helpen opzetten die gestoeld waren en zijn op het ‘Controlled Circulation’-principe.

Een korte uitleg voor de mensen die geen idee hebben wat dat betekent (internet-goeroe, leest u even mee?). Een uitgever definieert een doelgroep, maakt een medium en vervolgens wordt de beoogde lezer verleid tot het nemen van een gratis abonnement. In ruil daarvoor, moet die persoon zo’n beetje zijn hele doopceel opbiechten. Nu heeft de uitgever niet alleen een ontvangerskring voor zijn medium, maar ook gegevens die hij kan gebruiken om adverteerders te lokken. Die informatie kan ook worden toegepast om andere producten te slijten aan de lezers, van evenementen tot workshops. Aardig om te zien dat het bewuste model in de loop der tijd driftig is gekopieerd door allerhande websites.

Een ander model is de gratis verspreiding van redactionele informatie. Door een groot volume lezers te bieden, zijn adverteerders naar dergelijke media te lokken. Lastig wellicht. Maar niet onoverkomelijk, getuige het succes van de diverse mediamerken. Ook hier is het aardig om te zien dat het bewuste model in de loop der tijd driftig is gekopieerd door allerhande websites.

Kleitabletten

Uitgevers schijnen tegenwoordig niet meer te kunnen slapen van de vraag ‘hoe ga ik geld verdienen aan online media?’ Die levensvraag wordt met name ingegeven door hijgerige internet-goeroes en reclameprofessionals die een zeer goede boterham verdienen met het rondbazuinen dat alle businessmodellen van uitgevers en adverteerders ‘zóóó 1800 zijn’.

Ja, er is altijd de noodzaak om producten en distributievormen te veranderen. Anders hadden uitgevers nog steeds kleitabletten rondgestuurd. En nee, de wereld is niet dusdanig veranderd dat de evolutie plotseling een levensbedreigende revolutie is geworden. De teruggang in inkomsten van gedrukte media wordt in de meeste gevallen niet afdoende gecompenseerd door de omzetstijging van andere mediavormen. En ja, de bulk van de omzet van uitgeverijen komt nog steeds uit de oude, door internet-goeroes verachte, verschijningsvorm van mediatitels. U weet wel: ‘print’.

Online media, of het nu ‘traditionele websites’ zijn of andersoortige (bijvoorbeeld mobiel), vertegenwoordigen – naar mijn mening – nauwelijks een enorme revolutie in uitgeefland. Het is oude wijn in nieuw zakken. Mijn advies aan uitgevers die internet-goeroes laten opdraven voor veel geld? Haal rustig adem, laat de goeroe in kwestie lekker thuiszitten (scheelt weer verspilde tijd en weggegooid geld) en ga eens terug naar de basis van het uitgeven: geld verdienen aan het verstrekken van informatie aan een specifieke doelgroep.

En of dat nou op papier, online of op de achterkant van melkpakken is: dat maakt geen donder uit. Het gaat altijd om de doelgroep en de informatiebehoefte. Als je die twee zaken goed doorhebt, dan is de te kiezen verschijnings- en distributievorm alleen maar interessant vanwege de kostenfactor en het daaruit voortvloeiende rendement.

{ 48 comments… read them below or add one }

Mediatrends 2009 July 20, 2009 at 15:27

op RethinkingMedia: Rustig blijven ademhalen http://bit.ly/PBkN4

Reply

dutchmedia July 20, 2009 at 15:35

op RethinkingMedia: Rustig blijven ademhalen http://bit.ly/PBkN4

Reply

Paul Teixeira July 20, 2009 at 19:53

Jammer dat er niet hier wordt gereageerd. Maar dat mag de pret niet drukken:

http://www.yme.nl/ymerce/2009/07/20/oude-wijn-in-

Reply

stephan July 21, 2009 at 08:23

ik geloof dat u de essentie echt heeft gemist. Dat is natuurlijk moeilijk te erkennen, als je de essentie mist. Net als vele die ook zitten te wachten op overheidssubsidie of hopen dat de boze droom overgaat en alles weer wordt zoals het ooit was.

Mijnheer, het is echt anders! Als u nog steeds denkt dat u wel weet wie uw doelgroep is en precies weet wat ze willen kopen aan content, in welke vorm dan ook, zou ik u met klem willen aanraden goed naar die goeroe te luisteren of wellicht een vriendje van hem vragen het in andere woorden te zeggen.

Reply

Antaldewaij July 21, 2009 at 08:34

Ik meen dat Paul hier de essentie van Social Media mist. Social Media zorgt voor een 'shift' in de wijze waarop mensen informatie verwerken, verzamelen en vervolgens met elkaar delen. Uitgevers dienen hierop in te spelen, of ze dat nu leuk vinden of niet. De suggestie om achterover te leunen ervaar ik daarom dan ook als het slechtste advies die je kunt geven. Uitgevers kunnen het 'baken' van een interessegebeid zijn en daarvoor diverse media inzetten. Online en sociale media horen daarbij. De waarde van advertenties is in die media lager. Uitgevers dienen daarom hun merk veel meer te exploiteren dan ze nu doen. Ze laten eenvoudigweg kansen liggen.

Reply

Herman July 21, 2009 at 09:16

Paul, je schrijft het hier zelf al ' geld verdienen aan het verstrekken van informatie aan een specifieke doelgroep'…dan moet je toch juist kijken waar de doelgroep zit, wat die doelgroep doet en laat. En dan maakt het dus wél een donder uit of het 'op papier, online of op de achterkant van melkpakken is'. Dan is het toch logisch dat de aandacht uitgaat naar de nieuwste mogelijkheden, omdat die vaak ook nog het meest ondoorzichtig zijn. Nieuwsgierigheid naar opties getuigt juist van ondernemersdrift en 'goed uitgeversschap'.

Reply

EHPO July 21, 2009 at 11:46

Beste Paul, niet helemaal on-topic maar in het licht van deze discussie toch zeer boeiend om te lezen is wat debuterend schrijver Ivo Victoria zegt over nieuwe ontwikkelingen en de uitgeverswereld. Enigszins pikant, omdat hij in zijn stuk expliciet aangeeft eerder werkzaam te zijn geweest in de muziekindustrie (net als ik – Ivo is een ex-collega van me), een industrie die 10 jaar geleden ook dacht 'dat het hun tijd wel zou duren'. Niet dus. Lees bijvoorbeeld wat de invloedrijke blogger Bob zegt over de Kindle, dat nieuwerwetse ding waar de traditionele uitgeverij ook (nog) niet aan wil. Word snel wakker, want de vooruitgang is niet tegen te houden. En die vooruitgang is NU!

*reclameblok* Ik heb Ivo overigens ooit gevraagd of hij contacten in de boeken- en uitgeverswereld had die ik graag eens zou spreken. Ik zou mijzelf niet willen aanprijzen als 'internet-goeroe', maar schrijf op mijn blog iedere dag over internet en (de) muziek(industrie) en geloof oprecht dat veel uitgevers en redacteuren daar een boel van kunnen opsteken. Ik deel die kennis graag! *einde reclameblok*

Reply

Frank Meeuwsen July 21, 2009 at 11:54

Beste Paul, waarom schrijf je dit op een weblog? Je weet wel, een exponent uit de social media stal? Waarom niet in een tijdschrift of op een melkpak? Wat is de achterliggende reden? Benieuwd naar je antwoord…

Reply

Paul Teixeira July 21, 2009 at 12:51

Altijd mooi als een verhaaltje leidt tot een discussie ;) Alleen weer jammer dat er nauwelijks uitgevers/journalisten tussen de reagerende mensen zitten.

Goed. Laat ik maar beginnen met een opheldering die kennelijk nodig is. Ik pleit er dus niet voor dat uitgevers achterover leunen en verder niets doen. Dat staat overigens ook niet in mijn verhaal.

Waar ik voor pleit, is dat uitgevers ophouden met het hyperventileren. Een ademnood die – zo heb ik in ieder geval gemerkt – vaak wordt ingegeven door internet-experts die hel en verdoemenis prediken. Totale onzin, als ik het genuanceerd mag stellen.

Uitgeven is uitgeven. Punt. En de essentie daarvan is simpelweg dat je op de voet volgt hoe doelgroepen en hun informatiebehoefte plus gedrag ontwikkelen. En daarop weer nieuwe producten in welke distributie- of verschijningsvorm dan ook voor maakt. Het verdienmodel is ook al niet zo'n wereldschokkende noviteit: advertentie-inkomsten of betaalde abonnementen of een mengvorm.

Dat is niets nieuws, naar mijn ervaring. Ik heb sinds medio jaren negentig op 't internet rondgehobbeld, blogjes geschreven in 1995 (toen heette het nog niet zo) en lezers content laten aanleveren voor websites en tijdschriften. Niet dat ik nou zo verschrikkelijk innovatief ben: het was in dat geval simpelweg kijken en luisteren naar hoe de doelgroep zich ontwikkelde (internet-savvy jongeren).

Samengevat: rustig ademhalen en vooral doorgaan met uitgeven en de principes van het uitgeven niet uit het oog verliezen.

Schopt u maar :)

Reply

EHPO July 21, 2009 at 13:53

Beste Paul, verhelderende toevoeging. Is het echter niet veelzeggend wat je als eerste opmerkt: dat geen uitgever of journalist (nog) reageert? Het gaat een beetje ver om op basis daarvan to-conclusions-te-jumpen, maar ook mijn ervaring (en duidelijk die van Ivo) is dat velen het moderne tempo van nieuwe media nog niet ontdekt hebben of aankunnen. En dat vind ik een slechte zaak; zo begon de 'rampspoed' in de muziekindustrie ook. Alle kranten schreeuwen op het ogenblik ook moord en brand en je kunt er grote vraagtekens bij zetten hoe terecht dat is. Zie ook het succes van Twitter vs. traditionele journalistiek dit jaar (Schiphol-ongeluk, Koninginnedag, Iran). Dat wordt nog steeds graag weggezet als een incident met suggestieve opmerkingen over m.n. betrouwbaarheid, maar ik ben er inmiddels van overtuigd dat dit een (niet DE) toekomst van journalistiek en ook uitgeven is. Traditionele partijen moeten daar echt in mee, vrijwillig of niet. Pompen of verzuipen heet dat, niet?

Reply

Paul Teixeira July 21, 2009 at 14:22

Tja, EHPO (aparte voornaam, overigens ;) ), wellich is men te druk bezig met de dagelijkse beslommeringen om hier te reageren. Geen idee.

Wat bedoel je precies met het Twitter-voorbeeld? Als nieuwsbron gebruiken? Lijkt mij geen probleem; behandel zoals je elke andere niet officiële bron zou behandelen.

Zelf gebruiken als middel om met een doelgroep te communiceren? Als het zinvol is (m.a.w. als de doelgroep daar emplooi voor heeft).

Zelf gaan exploiteren als een distributie-/verschijningsvorm van redactionele informatie? Hm. Vind ik een lastig verhaal. Twitter ook, overigens, getuige het feit dat het verdienmodel het management kennelijk wat zorgen baart. Als ik als uitgever met de inzet van Twitter als op zichzelf staand medium een goede business case kan maken: waarom niet. Al zie ik wat beperkingen in de maximale omvang van de informatie…

Reply

Paul Teixeira July 21, 2009 at 16:42

@Frank Meeuwsen: Waarom niet hier? Grijpt terug op wat ik al schreef over uitgeefprincipes: gebruik de distributie- en verschijningsvorm die het meest relevant is voor de boodschap die je aan een bepaalde doelgroep zou willen doen toekomen.

Al moet ik je gelijk geven in het feit dat dit geen onderdeel is van een sluitende business case of omzet oplevert :)

Groet,

Paul

Reply

Paul Teixeira July 21, 2009 at 16:49

@Antaldewaij: Eh, nogmaals, ik pleit niet voor 'achterover leunen'. Wel voor nuchterheid. En over social media: wat je overigens zelf al aangeeft,. is dat er nog nauwelijks droog brood wordt verdiend met Twitter, het laatste troetelkindje van de goegemeente.

Experimenteren of als ondersteunend communicatiemiddel (als jouw specifieke doelgroep daar vatbaar voor is) is prima. Maar van Twitter is op dit moment voor uitgevers geen sluitende business case te maken als op zichzelf staande distributie- en verschijningsvorm van een mediamerk. Zodra Twitter zelf met een idee komt voor de commerciële exploitatie van hun dienst,: Graag! Het is immers Startpagina.nl (remember the old days?) en Google ook gelukt.

TwitterWords, anyone?

Groet,

Paul

Old School P.S.: Ik wil Stephan graag bedanken voor het met 'mijnheer' aanspreken. Voel ik mij gelijk weer nog wat eeuwen ouder ;)

Reply

Leon Geuyen July 24, 2009 at 08:00

@boezeman Lees z’n reacties op deze blogpost maar eens :) http://is.gd/1K2Id

Reply

Timo Boezeman July 24, 2009 at 08:14

Leuke discussie over wel of niet iets doen met online voor uitgevers: http://bit.ly/lpumB

Reply

Liesbeth Hetebrij July 24, 2009 at 08:15

RT @boezeman Leuke discussie over wel of niet iets doen met online voor uitgevers: http://bit.ly/lpumB

Reply

Gasoline Brothers July 24, 2009 at 08:20

@EHPO @boezeman doet ook effe een duit in het zakje: http://bit.ly/lpumB

Reply

Timo Boezeman July 24, 2009 at 08:13

Interessante discussie dit. Ik ben van mening dat er voor beide kanten heel veel te zeggen is. De kwaliteiten van een uitgever(ij) zitten voor een groot deel in de krenten uit de pap kunnen halen, titels kwalitatief goed weten te maken en weten wat er speelt (qua aanbod, trends, marktwerking).
Dat er echter inmiddels een grote nieuwe kracht aanwezig is (web 2.0 in al zijn facetten) is iets wat wij uitgevers absoluut niet mogen negeren. Hoe daar mee om te gaan is nog zoeken en experimenteren. Maar onze doelgroep is daar in grote getalen aanwezig en bespreekt er onze titels, ons merk, etc. Traditionele media werken steeds minder goed. Er wordt minder tv gekeken, zeker geen reclame, en minder kranten gelezen. Adverteren is schieten met hagel. En als er dan ook nog eens geen menigte is om op te schieten… Om die reden is het naar mijn mening noodzaak om te kijken naar online mogelijkheden. Al is het alleen maar omdat je als bedrijf een lange termijn visie hebt die toch inhoudt dat je wilt doorgaan en -groeien (lijkt mij?!). Dan kun je je niet permitteren een factor als online te negeren of opzij te schuiven. Dat is te kort door de bocht en op de (middel)lange termijn een grove fout.

Groeten, Timo

Reply

Kirsten Jassies July 24, 2009 at 13:37

@W_johan Voor als je weer terug bent: Leuke discussie over wel of niet iets doen met online voor uitgevers: http://bit.ly/lpumB

Reply

Paul Teixeira July 24, 2009 at 16:30

@Timo: Eindelijk een uitgever hier… ;)

Online, mobiel en voor mijn part de achterkant van een melkpak zijn relevant als de doelgroep zich daarop manifesteert en ook via die distributie- en/of verschijningsvorm informatie wenst te consumeren.

De business case is voor elk medium weer anders. Waar uitgevers van kranten en tijdschriften eerst dachten dat advertenties voor meer dan genoeg inkomsten zouden genereren op de websites, is nu weer de idee dat het wellicht niet zo'n gekke gedachte is om geld te vragen voor informatie. Nu nog de sitebezoekers zo gek krijgen (ik voorspel dat men op grote schaal het model van de Wall Street Journal zal proberen te kopiëren).

Ik heb hoegenaamd geen verstand van boeken uitgeven (andere tak van sport dan tijdschriften, volgens mij), maar ik kan mij voorstellen dat jij als boekenuitgever geïnteresseerd kijkt naar de ontwikkelingen op het gebied van e-books. Net zoals ik de ontwikkeling rond de e-readers voor (vooralsnog alleen) kranten met interesse volg.

Zodra voor mij als uitgever duidelijk wordt dat er op z'n minst een cash flow neutrale business case voor te maken is, en d'r op z'n minst uitzicht is op een terugverdienfactor, ga ik investeren in de e-reader als distributie- en verschijningsmedium.

Een oud-collega van mij is directeur bij een landelijk dagblad waar al een tijdje met de e-reader voor kranten wordt geëxperimenteerd. Tot dusver is de belangstelling erg lauw te noemen. Los van de technische beperkingen. Het lijkt daar nog even te duren voordat er een kritische massa is bereikt.

De vraag is ook wie het distributie-/verschijningsmedium uiteindelijk betaalt? De lezer, de adverteerder, de uitgever of een mix van die partijen? En waar komt het onderhoud, de levering van vervangingssoftware en -hardware ('t is immers gewoon een computerachtig apparaat) en de helpdeskservice te liggen?

Bij de uitgever of bij de fabrikant van het apparaat? Om maar nog te zwijgen van de vraag of de e-reader überhaupt nog interessant is als je de smart phone kunt gaan bedienen met content (scheelt weer het eventueel investeren in hardware en helpdesks).

Hoe zit het eigenlijk met de e-books in Nederland? Is de Kindle-koorts al als een Mexicaanse griep overgewaaid?

Reply

Toine July 26, 2009 at 09:51

Uitgevers en journalisten kennen de oude definitie van informatie misschien nog. Informatie is datgene wat onwetendheid vermindert. Daarom reageren ze niet meteen. In de nieuwe media geldt een nieuwe definitie van informatie, vandaar dat je uit die hoek talloze reacties krijgt die eigenlijk helemaal niks nieuws bevatten. Omdat er zo weinig nieuws uit nieuwe media voortkomt, is het ook logisch dat die gratis zijn. De eerste heeft waarde, de rest is waardeloos. Er zijn overigens ook nieuwe media die niet gratis zijn. Omdat daar zinnige informatie te vinden is voor specifieke doelgroepen. Heet Paul alsnog gelijk.

Wat bijten ze weer lekker vandaag, nietwaar Paul?

Reply

Paul Teixeira July 26, 2009 at 10:19

@Toine: :) Mooie definitie…

Reply

Eric Verweij July 27, 2009 at 11:27

reading blog oude leermeester http://bit.ly/u2Z2P

Reply

Henk de Hooge July 27, 2009 at 10:57

Djeeehh, er zitten wel de nodige vooroordelen in je betoog. Je wil toch niet beweren dat uitgevers heel veel hebben geleerd de afgelopen 20 jaar heh. De gehele industrie zucht en kreunt man.

Blijkbaar heeft die guru lichtjes op de tenen gestaan want het smaakt hier en daar naar azijn. Das op zich goed want dan komt er uiteindelijk wel iets los. Uitgevers verwachten dat guru's toverstokjes hebben. Ik denk dat je moet leren van wat online media te bieden heeft. Vertalen is onvoldoende, begrijpen is beter, en op basis daarvan zou je nieuwe modellen kunnen gaan ontwikkelen.

Investeerders in "oude media" zijn nog boeiender. Die verwachten dat je binnen 2 jaar een nieuwe titel uit de grond stampt die nog rendeert ook. Volgens … juist ja, oude principes, beter bekend als landelijke advertentie pagina's. Goh en werkt dat niet zo goed, hoe zou zou dat nu komen. En hebben ze daarvan echt iets geleerd?

Leuk dat je in ieder gaat bloggen.

Reply

Paul Teixeria July 27, 2009 at 13:59

Djeeh, je hebt een column herkend ;)

Als ik tot nuchterheid maan en en passant internetgoeroe's zonder verstand van de business van hun klanten op de hak neem, ben ik dan een ouderwetse azijnzeur?

Hm, volgens mij trap ik met m'n blogpost eerder op de nodige goeroe-tenen (getuige het aantal gepikeerde reacties van internetadviseurs). Maar goed, wellicht zie ik het verkeerd :)

En je hebt gelijk, er komt tenminste wat los als er eens een ander geluid klinkt…

Ik ben overigens wel benieuwd naar hoe jij – et jouw achtergrond als krantenuitgever – tegen zaken als e-readers (zie mijn antwoord ergens boven) aan kijkt.

Reply

Paul Teixeria July 27, 2009 at 13:59

Djeeh, je hebt een column herkend ;)

Als ik tot nuchterheid maan en en passant internetgoeroe's zonder verstand van de business van hun klanten op de hak neem, ben ik dan een ouderwetse azijnzeur?

Hm, volgens mij trap ik met m'n blogpost eerder op de nodige goeroe-tenen (getuige het aantal gepikeerde reacties van internetadviseurs). Maar goed, wellicht zie ik het verkeerd :)

En je hebt gelijk, er komt tenminste wat los als er eens een ander geluid klinkt…

Ik ben overigens wel benieuwd naar hoe jij – et jouw achtergrond als krantenuitgever – tegen zaken als e-readers (zie mijn antwoord ergens boven) aan kijkt.

Reply

Henk de Hooge July 27, 2009 at 16:41

Paul, wat is de naam van je bedrijf, wat is de naam van je website, je uitgave enz.. ik heb het getracht in Google te vinden. Mis ik iets of mist Google iets? Hard to find !!!

Verder geloof ik niet zo in e-Readers enzo. Force to Fit van een product. Ben weer wel een fan iPhone apps waarbij uitgevers eindelijk applicaties laten ontwikkelen die passen bij het apparaat met een helder interface en content die is afgestemd op de doelgroep.

Maar ehhh het businessmodel, tja daar gaan we weer … Laat je nog even de websites weten, ben echt benieuwd!

Reply

Jeroen J Roelants July 27, 2009 at 18:33

@Henk: Paul Teixera is uitgever/hoofdredacteur van C-Sharp, een (print) magazine voor C-level functionarissen bij bedrijven.

@Paul: welkom op RethinkingMedia ;-) Net terug van vakantie, ben ik blij om te zien dat er weer 'ns pittig wordt gediscussieerd hier. Ik heb je stuk nog niet goed genoeg gelezen om inhoudelijk te reageren. Wordt vervolgd dus.

Reply

Paul Teixeira July 27, 2009 at 20:17

@Jeroen: En, lekker uitgerust? Een kleine correctie: ik heb het merk verkocht (een jaar geleden) en sindsdien lekker aan 't freewhelen met relatiemedia en een erg leuk mediamerk van een bevriende uitgever.

Reply

DickAhles July 27, 2009 at 22:17

Rustig blijven ademhalen is in alle omstanigheden een goed advies. Dus daar kan de discussie niet over gaan. Als het een dooddoener is van een adviseur die zijn in verwarring geraakte klanten wil geruststellen, is dat een goede commerciële opstelling, die redelijk gevaarloos kan worden geuit, omdat de 'oude" wereld (sorry, dat ik hier een wat ongenuanceerde dichotomie op de proppen kom, want natuurlijk is alles veel genuanceerder en inmiddels meer verweven) nog wel lange tijd zal doordraaien op z'n oude routines:
niet alle lezers zeggen hun abonnement onmiddellijk op en een deel waarschijnlijk nooit niet, er kan nog heel veel bezuinigd worden op kostenpatronen uit de oude gouden tijden, men kan altijd nog weer proberen de oude productie- en distributie-methoden te optimaliseren – zeker als men op enig moment gedwongen wordt oude arbeidsverhoudingen en CAO's open te bereken -, de mediabureaus zullen nog heel lang doorgaan de aan hen toevertrouwde budget aan de oude wereld te geven want daar krijgt men 15% en in de internetwereld niet, de politieke elite zal ongetwijfeld wat financiële handjes willen toesteken, en uiteindelijk gaat de crisis wel weer over en stijgen pot-jan-drie de omzetten weer ("zie je wel: rustig blijven ademhalen, dan komt alles goed!"). Dus wat kan mij gebeuren? Dus wat zal ons gebeuren, toch?

Ook "weg met goeroes" is geen discussie waard. Natuurlijk weg ermee. ik heb nooit begrepen waarom het management (ze zijn toch de uitgever!) niet zelf kan bedenken wat zijn doelgroep is en welke informatiebehoefte die hebben. Dat is hun vak! toch? En dan nog je hebt goede en slechte Goeroes; ik kan niet beoordelen of de door Paul ten tonele gevoerde goeroe goed of slecht was, iets zinnigs heeft gezegd, wel goed is geciteerd; naam en reputatie wordt in ieder geval niet genoemd, dus waar moeten we het over hebben? (zie vervolg commentaar)

Reply

DickAhles July 27, 2009 at 22:18

Voordat ik daar iets over naar voren wil brengen wel een relativerende opmerking over de koeienwaarheid: als we ons hier beperken tot de effecten van het internet op de media-branche, dan zullen we – zeker in een consumenten omgeving – vooral moeten kijken naar de tijdsbesteding van de consument. Immers als men een tijdschrift leest, zit men niet op internet, als men televisie kijkt, leest men geen krant en als men achter de laptop aan het gamen is, leest men geen boek. En we hebben echt maar 24uur per dag. En die trend van de tijdsbesteding is niet gunstig voor print, eigenlijk al niet vanaf het moment dat radio in ons leven is gekomen. Maar ook televisie lijkt te gaan leiden onder minder beschikbare vrije tijd voor media en het spectaculair gegroeide computer gebruik. Het Centraal Cultureel Planbureau heft dat reeds vanaf de dertiger jaren uitvoerig in kaart gebracht. Dus zelfs als men voor print nog steeds de doelgroep weet te identificeren en de uitgever daarvoor de juiste verschijnings- en distributievorm weet te kiezen, dan nog hebben we te maken met krimpende markten; per definitie. Los van het feit of we vinden dat bepaalde media "out-dated" zullen zijn of zullen gaan worden.
(lees verder volgende commentaar)

Reply

DickAhles July 27, 2009 at 22:21

Terug naar de doelgroepen en de verschijnings/distributiemethoden. Wat internet ontegenzeggelijk, in slechts 10 jaar (dus we staan nog maar aan het allereerste begin en het zal onvermijdelijk uiteindelijk resulteren in grote sociale onrust, zoals alle grote maatschappelijke revoluties daarmee zijn geëindigd!) heeft veroorzaakt is het volgende:

1. door de digitalisering gaat het distribueren van informatie nu met de snelheid van het licht over het internet en dus de wereld, en wij consumenten wennen daar heel snel aan, en vinden dat voor veel zaken nu gewoon de norm; geen enkele print product komt ook maar in de buurt; voor sommige producten is dat niet zo erg; voor anderen kan het dodelijk zijn.

2. die snelle distributie van informatie over het net is ook nog eens spot goedkoop. Dat is eigenlijk nog ernstiger, vooral in combinatie met het feit dat ook het produceren van informatie haast niets meer kost of hoeft te kosten. Ja, uiteraard wel tijd van de producent. Terwijl print media nog met toren hoge investeringen en hoge roductiekosten zit opgescheept.

3. dat brengt binnen het bereik van iedere consument dat hij/zij – als hij daar zin in heeft; niet iedereen heeft dat, maar verbazingwekkend veel mensen wel – zijn eigen producent en uitgever kan zijn. Het monopolie van de uitgever die beschikt over geld en middelen is daarmee doorbroken. Overigens een ontwikkeling van groot maatschappelijke betekenis en een stap verder in de democratisering van de samenleving. Een maatschappelijke betekenis die een stuk verder reikt dan de maatschappelijke functie van de (gedrukte) kranten, waar (hoofd)redacties zo graag over opgeven. De consument is nu gewoon minder afhankelijk van goeroes die voor het traditioneel de informatie selecteren, bewerken, filteren, en dat meestal achter de gesloten deuren van de redactie lokalen.

4. Door het internet ligt nu voor iedereen op het net letterlijk een wereld-markt open. En voor noppes, want de filantropische onderneming Google, zorgt voor de distributie van de promotie van onze producten. Wanneer komen de nobelprijzen?

5. Door die combinatie versplinteren de doelgroepen snel in "long-tail" niches. En in het wereld wijde web kunnen die niches al snel groter zijn dat oplages waar print-media gewend zijn mee te rekenen. Kortom zowel de doelgroepen, de productvorm en de wijze van distributie worden alle drie ingrijpend geraakt door de ontwikkelingen van en op het net.

Ik zou als print-uitgever wel rustig willen blijven ademhalen, maar iedereen kan in zo'n situatie hyperventilatie wel begrijpen. Want sommige print-producten zullen deze ontwikkelingen niet (kunnen) overleven, en dat is ook helemaal niet erg, er komt iets veel mooiers voor in de plaats. Maar de huidige uitgevers van de nog te redden print-producten lijken niet erg opgewassen tegen het digitale geweld, anders dan piepen over overheidssteun en het ontkennen. Zelf pogingen van de uitgevers om toch dan maar een rol te spelen in de nieuwe media wereld loopt steeds stuk door enerzijds vooroordelen en anderzijds dat men nooit bereid is geweest om de beste uitgever met zijn beste redacteuren, de beste marketeer, de beste commerciële mensen in te zetten met een vrij opdracht, ook in die gevallen wanneer die nieuwe activiteiten de bestaande activiteiten zou aantasten. Dat gedrag is in het gunstigste geval een vorm van domheid, maar meestal is het vooral een vorm van lafheid, die in de wereld van de banken, beurzen en grote concerns vet werden/worden beloond.

Tenslotte: de business modellen van de oude wereld zijn gekend, tot op drie cijfers achter de komma. De business modellen van het internet nog lang niet. Dat is ook eigelijk binnen die 10 jaar niet te verwachten geweest. Maar dat de modellen worden gevonden en ook stabiel worden staat voor mij vast. Tot die tijd (zal er een generatie overheen gaan?) zal er op het net nog veel mis gaan en ontsporen. De "oude" wereld zou daar moed uit kunnen putten en steeds er op wijzend kunnen zeggen "Zie je wel; blijf nu maar gewoon ademhalen!".

NB.: Overigens beschouw ik e-readers e.d. niet als hoe-dan-ook representatief voor de internet ontwikkelen/nieuwe media. Ik heb mijn grote twijfels. Ik zou de uitgevers adviseren er maar niet te veel aandacht aan te geven; immers "mijn motto" is: "alles wat digitaliseerd kan worden, zal worden gedigitaliseerd; en alles wat digitaal is zal via het internet beschikbaar komen en gevonden worden". En dat geldt zeker voor alles wat in print verschijnt. En of de consument dat in speciaal daarvoor ontwikkelde apparaten zou willen raadplegen betwijfel ik ten zeerste. Wel zal de inhoud geoptimaliseerd worden aan bestaande populaire outlets (zoals iphones ed.), want dat is precies wat er gebeurd als je bij de doelgroep de juiste distrubutie- en publicatievomnen kiest.

Reply

Paul Teixeira July 28, 2009 at 17:25

@Dirk: Heerlijk zo'n beknopte reactie van een oud-VNU-collega ;)

Even serieus: ik kan een heel eind met jouw redenering en argumentatie meegaan. Dat er de nodige uitgevers van gedrukte informatie het niet zullen bolwerken, is een 'fact of life'. Die slachtoffers zijn ook gevallen toen de kleitabletten en het perkament uit de gratie vielen.

Waar ik wat kriegelig van word (zoals je ook onderschrijft) is dat er inmiddels op elke hype wordt ingesprongen met de hoop dat daar wel de redding voor de papieren business uit gaat voort komen. Even nadenken en teruggrijpen op de uitgeefprincipes zou hier al wat soelaas kunnen bieden.

Dat de communicatievormen en -behoeften veranderen, staat buiten kijf. Nu nog een manier verzinnen om daar goed op in te springen als utigever. En of dat verlossende antwoord komt van adviseurs die geen eigen ervaring hebben in de media?

Hoe sta jij tegenover de jongste trend in uitgeefland: het toch maar laten betalen voor redactionele informatie? De Wall Street Journal heeft dat model al jaren, al was de nieuwe eigenaar daar in de eerste instantie niet zo van gecharmeerd, in de praktijk gebracht. In hoeverre werkt dat naar jouw mening ook in dit kikkerlandje, waar het FD zo'n beetje het enige massamedium is dat met het WSJ-model werkt?

Reply

Henk de Hooge July 28, 2009 at 20:04

@Paul leuk heh, zo'n ex VNU party. Anyway, ik probeer je digitale roots te ontdekken, je websites dus als voorbeeld, want leren willen we! . Schieten is goed maar bewijs dan dat je het zelf beter kunt/ziet. En daar struikel ik dus, ik kan het maar niet ontdekken. Overigens adviseren Dick en ik samen internationale uitgevers.

Tot op vandaag zie ik met lede ogen het helemaal mis gaan in de krantenindustrie. Dat doet in mijn geval pijn. Mijn eigen krantje, en ik krijg er 3 levenslang gratis voor … (check de history van BN in het pre internet-tijdperk, eerste in zo'n beetje alles), zie ik verpieteren door gebrek aan visie, ondernemerschap en het volstrekt ontbreken van online business.

In 1992 zij een toenmalige hoofredacteur dat hij dwars voor de deur ging liggen als wij een internetsite durfden te lanceren. Ik heb hem geadviseerd dat niet te doen omdat we de kabel anders over hem heen moesten trekken. We zijn nooit vrienden geworden. Deze heren hebben meer dan 10 jaar lang tegen gehouden dat we nieuws publiceerden op het momenet dat het naar buiten kwam. En nu hebben ze een heldere ingeving, we gaan er geld voor vragen. Zie ook http://www.dutchcowboys.nl/crossmedia/17519 : Gratis nieuws op internet is slecht voor krant

Van mij mag je roepen, maar bewijs en toon in ieder gaval dat je allemaal zelf veel beter hebt gedaan. Misschien kunnen sommige mensen er nog iets van leren.

Reply

Anton van Elburg July 28, 2009 at 20:40

Paul, dank voor je bijdrage. Toch opmerkelijk dat een wijs advies om toch vooral niet te hyperventileren precies het tegenovergestelde losmaakt.

Als jij zo rustig rondkijkend het media-landschap overziet, kun je me dan 5 mediabedrijven aanwijzen die het spelletje van doelgroep+informatiebehoefte+distributiewijze goed doorhebben, en die hoogstwaarschijnlijk de komende 3 jaar niet in paniek zullen raken?

Iedereen mag trouwens meedoen met zijn eigen suggesties.

Reply

Paul Teixeira July 28, 2009 at 21:00

@Anton: Leuk om je hier weer tegen te komen! Wat jouw vraag betreft: tja. Er zijn inderdaad niet zoveel uitgevers die het spelletje doorhebben. Even vanuit de losse pols:

- Wall Street Journal. De verdiensten uit de betaalde internetinformatie zijn niet slecht te noemen. Zelfs voor de nieuwe eigenaar daar.

- IDG. In Nederland met een medium als Webwereld (internet-only met hier en daar een uitstapje naar papier) en vooral de publicatie Zoom.nl. Dat laatste is een mooi staaltje van hoe je diverse distributie- en verschijningsvormen elkaar kunt laten aanvullen en succesvol kunt laten zijn. Hulde overigens voor hoofdredacteur Remco en zijn team…

- Hoewel de directeur van het bedrijf daar wellicht anders over denkt: FD.nl. Deels gratis en deels betaald, met de optie om een webonly-abonnement te nemen. De vraag is hier wel in hoeverre de inkomsten uit die laatste variant genoeg zijn om eventuele inkomstenderving van de papieren versie op te vangen. BNN en Z24 anyone?

- De wetenschappelijke uitgaven van de welbekende Nederlandse uitgever. Daar wordt nog immer grof geld verdiend. Ongeacht de distributie/verschijningsvorm en de opkomst (enkele jaren geleden) van partijen die de informatie gratis wilden gaan verspreiden.

- De Boerderij. Een geweldig medium dat met de doelgroep en de ontwikkelingen is meegegroeid. Alles wat je zou willen aan informatie als agrariër kun je op elke manier dan ook ontvangen. En dat werkt. Aangezien de ex-hoofdredacteur tegenwoordig de scepter zwaait bij de Bouw-divisie van SDU (Cobouw) zou je kunnen verwachten dat het kunstje daar zal worden herhaald.

Groet,

Paul

Reply

Anton van Elburg July 29, 2009 at 12:27

Voornamelijk b2b dus, afgezien van Zoom.

Reply

Paul Teixeira July 28, 2009 at 20:45

Beste Henk: Inderdaad, altijd leuk om oud-collega's uit het VNU-concern te ontmoeten. Al ben ik altijd in de tijdschriftenhoek gebleven bij het oude VNU.

Om maar een misverstand te voorkomen: ik heb nergens gezegd dat ik het vele malen beter doe dan wie dan ook, als het gaat om uitgeefconcepten op diverse dragers/distributievormen te verspreiden.

En wat betreft de anonomiteit op Google (los van mijn oude metier van fotojournalist): tegenwoordig doe ik met name in relatiemedia en dan is de klant die alle credits mag en moet opstrijken. Tot dusver gaat dat naar tevredenheid van de klanten, en dat is wat uiteindelijk telt. Daar loop ik niet zo mee te koop. Als je persé wat oude koeien en zo wil oprakelen: ik heb o.a. bij IDG gewerkt (voordat Jeroen Jonker Roelants daar kwam). Webwereld heeft mijn warme belangstelling en steun gehad, zelfs toen de Amerikaanse bazen zich afvoregen waarom dat Nederlandse filiaal in Godsnaam aan een Internet-only medium begon. :)

Als je benieuwd bent naar hoe ik ooit heb geblunderd: http://www.trouw.nl/krantenarchief/1995/07/01/253… om maar eens iets te noemen. Als interim hoofdredacteur bij de Nederlandse versie van Wired veel te vroeg met user generated content en social media aan de slag gegaan. Leuk idee wel, jammer dat er alleen 'early adopters' op 't internet te vinden waren. Blaadje, website en evenementen zijn inmiddels ter ziele:) Weer een les geleerd. Al heeft het wel de nodige redacteuren en 'aanhangers' destijds verder gebracht op de ontdekkingsreis naar hun verdere bestemming :)

Het is wat mij betreft geen kwestie van 'if you're so smart, why ain't you loaded like Bill Gates'. Ik claim niet dat ik de wijsheid in pacht heb. Ik wijs er alleen maar op dat niemand over die gave beschikt. Uitgevers en internetgoeroes incluis. Maar dat het wel de moeite waard is om eens rustig na te denken en – gaan we weer – terug te gaan naar de basis van het uitgeven.

Wat mij betreft, was het ultieme verdienmodel in uitgeefland het publiceren van wetenschappelijke media. Abonnees betaalden een Godsvermogen om het te mogen ontvangen, veel auteurs betaalden een fijn bedrag om te mogen publiceren en daarbij waren de productiekosten te verwaarlozen. De komst van o.a. internet heeft daar wel wat verandering in gebracht. Met dien verstande dat het nog goedkoper is geworden om de informatie te verspreiden en de verdiensten slechts iets hebben ingeboet. Moeten uitgevers niet naar die situatie toe: informatie met een 'absolutely need to know'-gehalte tegen betaling via internet, bierviltjes of papier, publiceren? Als je waarde weet toe te voegen, dan zou het redelijk simpel moet zijn…

In het geval van landelijke dagbladen wordt het echter wat lastig om de lezers weer naar het 'betalen voor informatie op internet'-model te drijven. Men is gewend geraakt aan alles voor niets te krijgen. Om in de oude uitgeefanalogie te blijven: de conversieratio van controlled circulation naar betaalde abonnementen is altijd bijzonder laag. Hoe krijg je mensen zover? Door een niet te omzeilen propositie neer te zetten? Lastig. Hoewel. Bij media die erg dicht op een specifieke doelgroep met een gemeenschappelijke informatiebehoefte te zitten, heb je wellicht een kans. Dat zou bijvoorbeeld bij regionale dagbladen kunnen zijn. Het verdienmodel hoeft niet persé op betaalde internetinformatie te stoelen. Je kunt ook aanvullende diensten bedenken die de regionale lezers zo diep raken dat zij daar geld voor over hebben. Misschien wel meer dan de paar euro's per maand die zij feitelijk neertellen voor hun regionale dagblad.

Graag jouw mening!

Reply

Henk de Hooge July 28, 2009 at 21:24

@Paul @Anton @Dick @Jeroen kunnen we niet verder lullen aan de koffietafel, we hebben wel een onderwerp vind ik echt. Krijg blauwe vingertoppen die me herinneren aan 8-) Vragen we Anton het samen te vatten.

Vwb Business heb ik echt andere ideeen, die gaan we binnenkort maar eens loslaten op de regio. We werken er nu in ieder geval hard aan. En of we gelijk hebben, dat zal de toekomst wel uitwijzen. Een Birdy tegen een grote Dino, voordeel 1, we hebben vleugels en nestje van takken, voordeel 2, de krant slaapt en is bij het ontwaken helaass druk in de weer om mensen naar buiten te werken. En dat doet zoals eerder gezegd nog steeds pijn.

Reply

Jeroen J Roelants July 30, 2009 at 19:59

Leuk idee Henk, ik drink graag een kopje mee (1 koekje is genoeg : )).

Reply

Paul Teixeira July 30, 2009 at 21:12

Wat is er toch met dat Calvinistische koekje aan de hand? :)

Heren, ik zorg wel voor een Portugese hoeveelheid zoete zaken.

Groet,

Paul

Reply

Paul Teixeira July 28, 2009 at 21:36

@Henk: Koffietafel? Eh, ik ben een allochtoon en nog immer niet gewend aan dat Nederlandse koffiegedoe (hoe laat is dat eigenlijk en waarom krijg je in hemelsnaam maar één koekje uit de trommel die direct daarna weer dicht wordt geknald)?

Ik ben het wel met je eens dat (dagblad)journalisten over het algemeen redelijk conservatief zijn. In een column op uitnodiging in De Journalist heb ik daar jaren geleden al mijn gal over gespuugd (http://www.dejournalist.nl/dossiers/indexen-de-jo

Je maakt mij wel erg benieuwd naar jullie plannen. Als jullie de koffie verzorgen, dan neem ik wat allochtoons gebak mee. Laat mij alleen a.u.b. weten hoe laat dat koffiegedoe nou is :)

Reply

Paul Teixeira July 29, 2009 at 13:45

Yep, ik ben zelf de laatste jaren voornamelijk actief in de B2B-media, dus zijn de voorbeelden die het eerst bij mij op komen in die hoek te vinden.

Reply

Jeroen J Roelants July 30, 2009 at 19:58

@Paul: C-Sharp verkocht? Dat had ik gemist! Maar weer 'ns bijpraten binnenkort dus. Vul je profiel in onze admin nog even aan want de omschrijving "Uitgever & hoofdredacteur" is wel heel mager ; ) En mail me ajb je pasfoto, dan plaats ik die op de FTP-server.

Wat betreft je stuk: ik zou het met je eens kunnen zijn: namelijk als het gaat om de grote lijnen gebeurt er relatief weinig nieuws inderdaad. Maar jouw advies "haal rustig adem" wordt vrees ik helaas te vaak vereenzelvigd met "het gaat toch goed zo".

Zo hoorde ik een adjunct-hoofdredacteur van de Volkskrant laatst zeggen "Maar jullie vergeten dat we de afgelopen 10 jaar wel 200 miljoen euro winst hebben gemaakt bij de Volkskrant" om te rechtvaardigen dat er misschien niet echt geinnoveerd was, maar wel veel geld verdiend, en de kritiek dus niet terecht is.

"Langzaam aan, dan breekt het lijntje niet" was het motto van een oude baas van me bij Kluwer. Zo'n instelling kan een bedrijf in slaap sussen. Op zolderkamers en in garages halen ze namelijk niet rustig adem: daar wordt geknald! M.i. zou een beetje hyperventileren een aantal mediabedrijven goed doen ; )

Reply

Paul Teixeira July 30, 2009 at 21:09

Hoi Jeroen,

Yep, ik heb ’t spul aan een geïnteresseerde partij verkocht. Leuk voor hen en ook aardig voor mij.

Tja, het is wel erg grappig om te zien dat er in de eerste instantie alleen internetadviseurs reageerden. Op hun … getrapt? Ach ja, het zij zo. Zolang ik (en jullie plus andere uitgevers) goed geld verdien met het publiceren van content op wat voor medium dan ook…

Tot dusver heeft een behoorlijk aantal partijen (IDG incluis) goed geboerd met ‘t blijven innoveren zonder al te hijgerig reageren op allerlei internetadviezen van mensen die geen reet snappen van uitgeven. En dat is fijn :)

Hyperventileren is overigens nooit goed. Het is bijzonder slecht voor de gezondheid. Even in een zakje in- en uitademen is dan de remedie. Eh, rustig blijven ademhalen dus… ;)

Reply

Paul Teixeira July 30, 2009 at 21:27

Overigens, is het aardig om te zien dat de internetadviseurs (inclusief degenen die reclame maakten voor hun eigen business) nu opvallend stil zijn. Jammer, dat wel.

Reply

Henk de Hooge July 30, 2009 at 21:57

Als een mini-uitgeverr met wat blogjes hebben we vandaag naast ons al bestaande platform voor mobile phones nu ook een iPhone App gelanceerd. Checka de reacties op onze blogs en op Twitter, rare cowboys heh, op stek 1 bij nieuws en inmiddels top 10 overall, en dat voor een niche met slechts passionele bloggers.

Geen redactiestatuten, geen ego's, en heel veel positieve energie met geweldige mensen om ons heen. We houden van ze. Verder gaan lekker ons eigen gang met veel plezier en zonder frustraties. En we zijn nog lang niet klaar. Veel plezier ik stop met deze threat.

Reply

Paul Teixeira July 30, 2009 at 22:02

Beste Henk,

Leuk om te horen. Jammer dat je hier verder niet meer gaat bijdragen. Wil dat overigens zeggen dat de koffietafelbijeenkomst niet mer door zal gaan?

Reply

Leave a Comment

Previous post:

Next post: