Er is de afgelopen dagen veel rumoer geweest over de brief van minister Plasterk aan de Tweede Kamer met als onderwerp ‘innovatie en de pers’. Hotemetoten uit kranten- en tijdschriftenland schreven een ‘brandbrief over concurrentievervalsing’. Wat ons betreft is de teneur van beide brieven verkeerd.
Problemen in de mediasector stammen volgens ons van langer terug en waren al aan de orde toen dalende inkomsten en teruglopende oplagen nog niet zozeer speelden als nu. Geld was op dat moment nog niet het probleem en toch bleken de media en kranten in het bijzonder niet in staat om te veranderen, te groeien en hun titels uit te bouwen. Het ontbrak op hoog niveau aan inzicht en visie. Dit gebrek aan visie is, volgens ons, het onderliggende probleem waar alle problemen op kunnen worden teruggevoerd.
Minister Plasterk gaat een nog op te richten commissie vragen om advies. Dat gaat natuurlijk een half jaar duren en daarbij is nog maar de vraag of zo’n commissie komt met een echt vernieuwende kijk op de zaken.
Namens Dutch Media Professionals willen we een open brief aan Plasterk sturen waarin we hem van ongevraagd advies dienen. Schrijf mee aan deze brief door ons te voorzien van suggesties (“alle hoofdredacteuren en uitgevers verplicht aan de Twitter”, “mediabureaus voor 1 week gasthoofdredacteur”, etc.). Je kunt je ideeën kwijt als comment onder dit artikel, op Twitter http://twitter.com/briefplasterk (@briefplasterk) of via mail.
{ 25 comments… read them below or add one }
RT @roelants op RethinkingMedia: Schrijf mee aan een open brief aan Plasterk http://tinyurl.com/8drq8e
Vind het een mooi idee! Desondanks vraag ik mij af: waarom een open brief aan Plasterk? En niet aan de grote uitgevers zelf?
Omdat de grote uitgevers allemaal azen op Plasterks pot met 8 miljoen. Kunnen we maar beter proberen te zorgen dat dat geld ook goed wordt besteed
Goed idee Jeroen. Bij NU.nl hebben we ons er vorige week al over verbaasd en gebogen. Vooral het idee dat je oneerlijke concurrentie zou moeten tegengaan door nog meer oneerlijke concurrentie te creëren is wat enigmatisch.
Het resultaat van onze verbazing staat op De Nieuwe Reporter:
http://www.denieuwereporter.nl/?p=1958
@Jeroen:
Dat begrijp ik. Maar dat sluit een open brief aan de grote uitgevers nog niet uit. Enfin, dat is een andere discussie. Ik ga nadenken over suggesties voor de open brief. Hier is mijn eerste:
- Reserveer een deel van die 8 miljoen voor innovatieve projecten die opgestart worden door alternatieve collectieven, nieuwe media adepten die op zolderkamertjes zitten, jongeren, enzovoort. En daarbij is de slagingskans niet het belangrijkste. Maar wel dat er vernieuwende projecten worden opgestart. Als is het maar om het uit te proberen…
Kranten zijn allemaal van commerciële uitgevers en moeten het zelf zien te rooien of gaan we RTL ook subsidiëren als het allemaal wat minder gaat? Idee; gooi de ster van het publieke bestel af want waarom moet ik een omroepbijdrage betalen als ik ook ongewenste reclame moet bekijken en laat de publieke omroep doen wat zij moet doen, goede programma’s maken zonder op te letten op kijkcijfers want dan gaat het om de grauwe middenmoot. Van het geld dat overblijft door al die mensen te ontslaan die nu bij de ster zitten richten we een onafhankelijke dagbladstichting op waar in de statuten staat dat de overheid verplicht is het geld te storten en zich verder nergens mee mag bemoeien. Hiermee maken we een nieuw dagblad dat gratis verspreidt wordt want het hoeft het niet meer van adverteerders te hebben. In het papieren blad staan korte items met verwijzingen/linken/URL’s naar de crossmediale site van het blad waarin alle achtergronden uitgebreid worden weergegeven in tekst, beeld en geluid. Het wordt dus een heel dun krantje waar mensen in 15 minuten doorheen kunnen en die zaken waar men mee van wil weten online kan uitspitten.
Ik heb mij zeker verbaasd over de reactie van de uitgevers. In de eerste plaats vraag ik mij af waarom de publieke omroep zich zou moeten beperken in welke kanalen gekozen worden om het publiek te bereiken. Het is de taak van publieke omroepen haar publiek te bereiken ten behoeve van hetgeen de omroep tot haar publieke doelstelling heeft bepaald, ongeacht welke platformen daartoe worden ingezet. Het is moeilijk te ontkennen dat bijvoorbeeld internet en op termijn mobiel internet een relevant platform is voor het nederlandse publiek. Dus ook een plaats waar de publieke omroep haar taakstelling moet uitvoeren. Intussen wordt gesproken van concurrentievervalsing, maar het is niet meer dan terecht dat als gekozen is voor een duaal stelsel (publieke inhoud waarbij commerciele exploitatie middels STER wordt gewenst) dit stelsel zich in alle kanalen verder manifesteert. Dan de uitgevers die direct het deel dat plasterk wil toewijzen voor innovatie in de pers maar even menen zich toe te moeten eigenen. Waarom moet dit budget naar partijen gaan die opportunistisch met hun eigenbelang zijn omgegaan, door zich uit te verkopen aan opkoopfondsen (PCM) en vervolgens berooid achter blijven. In die lijn, misschien moet je banken die zich misdragen ook niet helpen, maar daar ligt economische onrust aan ten grondslag, wat grote gevolgen kan hebben voor de (sociale) stabiliteit in het land. Daar kan ik me dus nog wel wat bij voorstellen.. Tegelijk wil ik het opnemen voor de redacties van de titels, daar wordt iedere dag hard gewerkt aan het leveren van titels die onmisbaar zijn voor een pluriform nederlands perslandschap. Het is van PUBLIEK belang dat deze redacties hun werk kunnen blijven doen. Misschien horen de redacties dus wel thuis in het publieke domein? Wat mij betreft wordt het budget van 8 miljoen niet toegewezen aan enige perspartij per definitie, maar worden innovatieve projecten gehonoreerd die van PUBLIEK belang zijn, ongeacht WIE deze projecten opstart. Met andere woorden, als de “klagende” partijen energie willen steken in publiek belangrijke innovatieve projecten in het persdomein hebben ze net zo veel kans als ieder ander om beloond te worden.
Ik ben het volstrekt oneens met het ondersteunen van commerciele bedrijven die te lang op hun lauweren hebben gerust. De trouwe krantenlezer haakt af om dat er meer een betere informatie-alternatieven zijn.
Het wordt tijd dat de bedrijfstak de rekening krijgt gepresenteerd voor een houding die de lezer maar centraal stelt.
Het doet even pijn, maar kranten zullen als instituut echt wel blijven bestaan. Laat het ondernemerschap bloeien en stop vooral geen geld in zaken die geen bestaansrecht meer hebben.
Goed initiatief……….
Waarom je hier zo druk over maken? Dat beetje geld van de overheid gaat de probleemgevallen (alle ondertekenaars van de brandbrief die zich niet weten aan te passen aan veranderende behoefte van de lezer/kijker) echt niet helpen overleven op lange termijn.
Daarbij moet ik wel zeggen dat een staatsomroep geen bedrijfje zou moeten spelen door op grote schaal reclame inkomsten op te halen om hiermee vervolgens veel te duur betaalde presentatoren te verrijken, maar dat staat totaal los van de wens van de in problemen gekomen traditionele media, die moeten gewoon innoveren, en saneren… ipv om geld te vragen van vadertje staat.
Dus voor de belastingbetaler is het wrang, maar als succesvolle uitgever moet je hier totaal geen aandacht aan besteden, verspilde energie!
Een onderneming die het van de staat moet hebben heeft geen bestaansrecht, en vormt op lange termijn geen bedrijging voor innovatieve bedrijven, ook al is het op korte termijn concurrentievervalsing.
@Marco Langebeeke: het gaat in dit geval niet om wat we er allemaal van vinden, dat is inderdaad verspilde energie. Het gaat nu om het ongevraagd aandragen van suggesties aan Plasterk. We willen input dus: ideeën, businessmodellen, verboden, geboden etc. “Laat je eigen maar helemaal gaan” : -)
In dit kader ook een aanrader: http://www.pbs.org/mediashift/2008/12/your-guide-to-alternative-business-models-for-newspapers353.html
Geachte dames en heren,
Mijn advies aan de Minister zou luiden: schaf nog liever vandaag dan morgen de publieke omroep af. Het is een achterhaald instituut, alleen nog maar gedragen door de midden twintigste-eeuwse zuilen en compleet aanbod gestuurd. Media moeten voortkomen uit de markt; niet uit de politiek, een geloofsrichting of een belangengroep (ouderen, gehandicapten, milieufreaks etc.) Die clubs starten maar fijn hun eigen omroep of tijdschriftje. Afschaffen van de publieke omroep lost bovendien het STER-probleem op. En kranten of andere print media met overheidsmiddelen (lees: belastinggeld) overeind houden? Kom nou: die belastingbetaler is mans genoeg om zelf een abonnement op de Volkskrant te nemen. Bovendien: zonder de STER is er weer een concurrent op de advertentiemarkt minder. Zo wordt print misschien ooit weer winstgevend.
Met kerstgroeten,
Norbert Splint
Toeval of niet; de afgelopen week ben ik bij verschillende omroepen en persbureaus geweest. Gewapend met een nieuw concept wilde ik bekijken hoever men is. De PO snapt er gewoonweg niets van. Ze hebben geheel geen weet wat er zich afspeelt. De kranten en persbureaus weten wel wat er speelt. Daar wordt koortsachtig gewerkt aan baanbrekende vernieuwingen. Een omslag zal nog dit voorjaar voor geduvel gaan zorgen! Wie niet meekomt blijft achter.
De papieren krant moet definitief terug. Een verschijning van drie dagen per week zal de maatstaf worden. De rest haalt men uit Internet edities. De slag om de persbureaus wordt interessant. Een nieuwe speler zal voor onrust gaan zorgen op die markt. De Publieke Omroep is zozeer buiten de werkelijkheid gevallen, dat zij verstrikt in haar eigen onmogelijke cultuur achter de feiten aan zal blijven hobbelen. De strijd gaat om de Internet platforms, bestaande en nieuwe. De Minister staat hier volkomen buiten en dat is maar goed ook. Zij hebben de oude zuilen voor hun boodschap en die blijven gewoon gesubsidieerd doormodderen. De advertentiemarkt weet de voor haar interessante klant altijd te vinden. Dat die zich voornamelijk via Internet laat informeren weet men daar ook.
@Ernst:
Je maakt me nieuwsgierig naar je concept en naar de vernieuwingen die je hebt gezien. Kun je er meer over vertellen? Worden de verdienmodellen ook anders? Het antwoord is natuurlijk ja. Maar heb je daar ook al wat van gezien? En hoe veranderen de kranten als product als ze drie dagen per week bezorgd worden? Wat voor nieuwe genres denken de redacties aan? En, ook noemenswaardig, wie zitten er in die innovatieteams? Redacteuren? Externen?
Het in elkaar klappen van het traditionele mediabestel, waarbij dagbladen net zulke zelfgenoegzame kolossen zijn als de publieke omroepen, is een ontwikkeling die je eind vorige eeuw al kon zien aankomen. Het internet met zijn lage cost-to-entry verandert dit speelveld onherroepelijk.
Mijn persoonlijke ervaring is dat met name de oudere spelers in de kranten- en televisiewereld mensen aan het roer hebben die werkelijk geen flauw benul hebben van elektronische media en de dynamiek erachter. Het mag dan ook geen klein wonder heten dat dergelijke organisaties in de problemen komen nu het internet zich eindelijk ook daar manifesteert als meer dan een overwaaiende hype.
Het is met name erg zuur voor innovatieve journalisten die proberen te roeien met de riemen die ze hebben en binnen bekrompen beleidskaders proberen er nog iets van te maken. Maar voor de organisaties op zichzelf kan ik geen greintje medelijden opbrengen. Met name de dagbladen roepen hun ondergang al jaren over zichzelf af. Het wordt hoog tijd dat ze veranderen of verdwijnen, zoals ieder bedrijf dat moet.
Hetzelfde geldt voor de publieke omroep. Wanneer is de taakstelling van dit instituut voor het laatst serieus tegen het licht gehouden? In deze tijd van convergentie tussen televisie en internet is de huidige organisatievorm langs niet bestaande sociale zuilen in ieder geval volstrekt achterhaald.
Het aantal televisiekanalen is bovendien al lang niet meer onderhevig aan noemenswaardige technische beperkingen. Thema- en nichekanalen zijn m.i. de enige toekomst voor televisie, zowel voor commerciele als publieke uitzendorganisaties. De publieke omroep zou zich hierbij moeten richten op thema’s/niches die niet commercieel uit te baten zijn.
De huidige geaggregeerde kanalen 1, 2 en 3 zijn niet meer dan een gevolg van een technische beperking die inmiddels niet meer bestaat, en zodoende onherroepelijk gedoemd te verdwijnen tenzij de wetgever de huidige status-quo met overheidsgeld in stand houdt.
Ik ben het dus roerend eens met Laurens Verhagen hierboven: concurrentievervalsing bestrijden met nog meer concurrentievervalsing en iets met een dood paard zullen we maar zeggen.
Heel zinnig initiatief, voorzien enkele goede opmerkingen van Bas v.d. Wiel. Ik denk en schrijf graag mee aan zo’n brief – met een kopie aan de hoofdredacteuren a.u.b., want zij hebben zitten suffen en heffen nu – veel te laat – een vals klinkende klaagzang aan. De kranten, weekbladen en omroepen zijn al sinds begin jaren tachtig verziekt door wat destijds ‘vertrossing’ werd genoemd en tegenwoordig ‘infotainment’ heet. Serieuze informatievoorziening (gekenmerkt door originaliteit, duiding, ordening en samenhang) legt het sindsdien af tegen trivialisering en nonsense-verslaggeving. Kopieerdrang en lemmingengedrag beheersen het speelveld. En welk medium onderscheidt zich werkelijk van zijn concurrenten? Durf eindelijk verschil te maken: dat is pas marktwerking. Denk dieper na waarom de lezer/kijker afhaakt en verslijt de consument niet steeds voor dom. Verschuil je niet achter een argument als de kredietcrisis, advertentiedaling of ‘ontlezing’. Durf eindelijk te kiezen, dames en heren ‘leiders’ in de journalistiek. Heb lef! Doek het overschot aan overbodige bijlages en gekloonde tv-programma’s op. Maak veel compactere kranten en bladen. Schrap 15 procent van je personeel. Zet je beste en meest betrouwbare mensen (dat zijn absoluut niet de meest gehorige collega’s) in op de relevantste plekken en beloon ze dienovereenkomstig. Kom met een feitelijk Journaal van maximaal 15 minuten – zonder kletsverhalen of randdebielen als weervrouw (leer van onze oosterburen). Doe onderzoek, ga veel vaker de diepte in – de lezer/kijker zal je dankbaar zijn. Betrek senioren bij het estafettedenken over de toekomst. Geef jonge redacteuren de kans om veel sneller door te groeien. Laat tegen de verdrukking in weer duizend bloemen bloeien. Maak van de crisis een kans. Maar waarom moet een achterhaalde industriesector als ‘de pers’ of ‘de omroep’ überhaupt worden ‘gesteund’, zolang er honderden onafhankelijke zelfstandige publicisten actief zijn die genoeg hebben van de terreur van de middelmaat?
Goed initiatef! Had zelf ook al een open brief gepubliceerd op hetkanWel. Put er vrijelijk uit:
http://www.hetkanwel.net/2008/12/20/beste-meneer-plasterk/
Kern van de zaak:journalisten de 5 W’s leren: wat, wie, waar, wanneer en waarom. Ze leren echter niet de 6e W, die van Waarde. Waarde voor je publiek creeren. Zolang dit niet verandert, helpt geen innovatiefonds of commissie.
Ideeen over innovatie en nieuwe verdienmodellen bij uitgevers.
Even los van de discussie over de zin en onzin van open brieven en aan wie we die wel of niet zouden moeten schrijven, hierbij een opvatting over fundamentele vernieuwing.
Ik denk dat de toekomst van nieuwsuitgevers (dus niet: ‘kranten’uitgevers) is gelegen in zgn. “nieuwsniches”. Niet dat nieuws alleen nog maar interessant is als niche, maar de klanten van nieuwsuitgevers moeten worden gezien als individuele doelgroepen, met ieder zijn eigen individuele nieuwswens. Nieuwsuitgevers moeten in staat zijn deze individuele behoefte in te vullen, gebruik makend van:
1. kennis van de klant v.w.b. voorkeuren voor onderwerpen, kanaalkeuze en frequentie van nieuwsvoorziening
2. de diverse kanalen die haar tot de beschikking staan.
En in sommige gevallen zou dat best nog de papieren krant in haar huidige vorm kunnen zijn. Maar dan wel omdat dat de specifieke voorkeur is van die klant en niet omdat dat de enige verschijningsvorm is.
Als de nieuwsuitgever op die wijze haar klantkennis en contentinfratrsuctuur op orde heeft, is zij dus in staat toegevoegde waarde in optima forma te realiseren richting haar klanten. Oftewel, het nieuws over de onderwerpen die u kiest, op het moment en via de kanalen die u wenst (het zgn. “Martini-model”).
Het mooie is dat als de uitgever haar klanten op die manier kent en van toegevoegde waarde voorziet, zij ook weer interessant wordt voor de adverteerder. Dan kan de uitgever ook richting haar adverteerders hoogwaardige toegevoegde waarde leveren d.m.v. zeer gedetailleerde kennis van de voorkeuren van haar doelgroep. Overigens vergt dat nog wel een slag t.o.v. het verkopen van millimeters…
De problemen van krantenuitgevers zijn niet zo heel makkelijk in een paar ’sound-bytes’ samen te vatten. Kranten kennen veel historische uitgangspunten, die nog altijd krampachtig worden omarmt. Teveel om hier op in te gaan. In de huidige tijd van 2.0 bewegingen is het zoeken naar nieuwe advertentie-, business-, communicatie- en distributiemodellen vanwege de vele parameters zo eenvoudig nog niet.
Door het huidige economische klimaat zit elke uitgever bovenop de kosten. Krantenuitgevers bezitten doorgaans nog hun eigen drukkerijen en hebben dus hoge kosten omdat de drukpersen doorgaans stil staan en voor weinig andere drukwerkopdrachten kunnen worden ingezet. Tijdschriften uitgevers hebben vele jaren geleden zelf al hun drukkerijen de deur uit gedaan en hebben derhalev iets minder pijn van de kosten van ijzer en papier.
Het Parool is door de overname van de Persgroep wel een krant 2.0 geworden, met een kleine redactie – de Belgische mediagroep heeft niet te maken met het Nederlandse redactie statuut – en geen eigen drukkerij. En de lokale Amsterdamse krant maakt dus gewoon winst, ook nu. Op welke wijze ze dat gaan doen met het AD – voorheen van PCM en Wegener – is nog maar de vraag. Maar de toekomst van kranten is niet zozeer afhankelijk van de pijn van het papier – een in vele ogen 1.0 medium – maar vooral in de wijze waarop de krant wordt georganiseerd in nieuwe ABCD modellen.
Dat op langere termijn de krant veel vaker op eReaders zal gaan verschijnen, is volgens mij een te voorspellen gegeven. Dit jaar verschijnt een A4 Reader van Plastic Logic op de markt. The San Francisco Chronicle heeft al berekend dat zij 65% van hun productiekosten kunnen besparen indien zij overstappen op een eReader.
De behoefte aan professionele journalistiek zal niet zo snel afnemen. Mensen vinden het fijn als nieuws in rubrieken wordt ingedeeld, met hoor- en wederhoor, weergaven van feiten vanuit verschillende politieke- en/of sociale-/economische invalshoeken.
Tja en dan de inkomsten vanuit advertenties. Die gaan omlaag, de advertentie euro wordt crossmediaal ingzet. Dat was al zo, maar het web is gewoon een nieuw kanaal, waar dus ook geld naar toe kan gaan. Niet meer, maar hetzelfde, maar dan beter verdeeld. Creatieve uitgevers breken snel hun oude modellen open en zorgen ook voor een crossmediale aanpak. Nu nog doen velen het er een beetje bij. Adverteren op papier moet dan het geld binnenbrengen en dan wordt er wel een bannertje op de site gezet.
Gratis is geen norm, maar om geld te verdienen moet je wel duidelijk zijn en dat is moeilijk in het maken van nieuwe ABCD modellen, waar zovele parameters in zitten. Dus de besten overwinnen. En dat is gewoon marktwerking, hoe spijtig dat dan ook nu door de huidige crisis wordt versneld.
Hier nog wat input: ‘Het draait niet om de dagbladen dummy’ op http://www.vanderzande.com/?p=684
Kwam toevallig vanmorgen deze post tegen:
http://counternotions.com/2008/12/22/innovationgap/
Misschien kan Plasterk het geld in zn zak houden en dit boek kado doen aan de krantenmannen (na het eerst zelf gelezen te hebben).
Plasterk heeft acht miljoen om iets te doen in het Nederlandse medialandschap. Een hobbelig landschap, zeker niet bergachtig. Met wat hoge oude bomen en veel opschietende ondergroei. Oude bossen dreigen ten onder te gaan, niet bestand tegen nieuwe gewassen. Wat ga je daar doen met acht miljoen? Maak je het mooi, snoeien, paden aanleggen, irrigeren, frisse groene graszoden er in? Of laat je het lekker rauw, natuurlijk en dynamisch. Vraag het aan Staatsbosbeheer. Die laat hele stukken cultuurlandschap ongemoeid waardoor het langzaam terugkeert naar een staat van wildernij. Zo hoort het volgens de huidge boswachters.
Of vraag het de jagersvereniging. Die willen schieten op dikke zwijntjes en elegante herten. Vraag het de nordic walkers. Zij vragen om afwisseling, cultuur en natuur in harmonie, een bergje hier, een doorzicht daar. Vraag het de zondagswandelaar. Die wenst een park tot aan de horizon, met bankjes, uitlegbordjes, een fraai hekwerk om de eeuwenoude reuzeneik en hier en daar een uitspanning.
Het vormgeven van het medialandschap eist keuzes. Planten of rooien. Laten gaan of ingrijpen. Een keuze die voor de een aardig uitpakt heeft voor de ander desastreuze gevolgen. Het recht van de sterkste laten gelden zal de diversiteit niet ten goede komen. Wettelijke kaders verstoren de dynamiek. Hier bestaat geen ‘gelijk hebben’. Hier bestaat geen theorie van het juiste. Er zijn veel ideeën en aan de aard van het idee kun je zien wie er achter schuilgaat. Wiens belangen moeten in de open brief aan minister Plasterk worden verdedigd?
Die laatste vraag is makkelijk te beantwoorden. Minister Plasterk is minister van ons allemaal. Niet als cameraman of redacteur, maar als lezer, kijker en luisteraar. Hij moet geit en kool sparen en toch het bootje laten varen. Het oude bos, zelfs het kreupelhout, heeft een publiek. Het frisse gras heeft een publiek. De opschietende braambossen hebben een publiek. Daarin zit voor Plasterk de echte uitdaging. Boswachter en tuinman tegelijk moet hij mesten en snoeien, inperken en vrijgeven. Landschapskunst op een evenwichtsbalk. Voorwaar geen makkelijke taak. In de Open Brief kunnen we hem het beste veel wijsheid en sterkte wensen. En dan weer aan het werk. Ons plekje onder de zon schoonhouden. Van vreemde gewassen vrij.
Het lijkt mij goed om even terug te gaan naar de reden voor vrije media, en de kritische rol van die media in de democratie. Internet biedt iedere burger natuurlijk de mogelijkheid om die rol zelf te spelen en daarmee lijkt een flink deel van het bestaansrecht van de nieuwsmedia achterhaald. Maar de media biedt wel de platforms op internet om de burger te faciliteren om het allemaal zelf te doen. En daar zit de nieuwe rol. (zie: http://www.thebridge.nl/thebridge/Neutrale%20toegang.pdf)
Vrije toegang tot internet is cruciaal voor die rol en wordt altijd maar voetstoots aangenomen. Maar hoe vanzelfsprekend is ‘net neutrality’?
In de VS is dit een issue dat serieus op de agenda wordt gezet, maar in Nederland blijft het relatief stil (http://www.savetheinternet.com/ en de positie van Obama: https://secure.freepress.net/site/SPageNavigator/obama_priorities)
Volgens mij is dit een issue waar Plasterk met onderzoek en maatregelen het hoofd aan zou moeten bieden: de garantie van vrije toegang to het net. Misschien een waardevolle besteding van 8 miljoen?
Als er overigens ‘maar’ 8 miljoen te verdelen is, stelt dat niets voor als het doel ‘redden’ van de gevestigde orde is. Wat dat betreft ben ik het volledig eens met Monique de Haas, die pleit voor het toekennen van gelden voor echte initiatieven die het publiek belang dienen, in welke vorm dan ook.
Interessante discussie over de ‘man van 8 miljoen’. Ik sluit mij volledig aan bij Laurens: je moet concurrentievervalsing niet bestrijden met concurrentievervalsing. Hoe dan wel? Het antwoord lijkt mij zeer simpel: gooi alle content die door de Publieke Omroep wordt gemaakt open, voor iedereen! Dus niet alleen de uitgezonden programma’s, maar ook al het weggesneden materiaal. Iedereen zou ermee moeten kunnen doen wat hij wil. Een nieuw digitaal kanaal beginnen, een nieuwe website, een mobiele dienst. Maar wel zonder die STER reclames. Want de publieke omroep verschuilt zich nu steeds achter de Mediawet, die stelt dat er geen winst gemaakt mag worden met die content. Waarom niet? Het is de overheid te doen om kwaliteitsprogramma’s. Dat lijkt mij een goed streven. Een beetje tegenwicht aan alle reality-meuk kan geen kwaad. En vervolgens aan de markt overlaten om die kwaliteitscontent zo breed en efficient mogelijk te distribueren. Vergelijk het met de electriciteitsmarkt. Of het spoor. Dan wordt pas echt een gelijk speelveld gecreeerd!
Waarom geld geven aan een paar loge uitgevers die niet meer in staat zijn om een fatsoenlijk business model te bedenken. Hiermee hebben ze alle bestaansrecht verloren en zal je terecht moeten wijken voor betere en slimmere uitgevers.
Iedereen heeft de zelfde problemen. De advertenties leveren nog maar weinig op en ook al heb je een leuke oplage , krijg je het vaak niet eens helemaal verkocht. Terwijl de kosten wel gewoon doorlopen. Jaja wat nu te doen???
Snel schakelen en de juiste samenwerking verbanden aangaan.